|
Opis monety:
Awers: Centralnie, na tle stylizowanego wizerunku rozety o ozdobnej ornamentyce, wizerunek orła ustalony dla godła Rzeczypospolitej Polskiej. U góry półkolem napis: RZECZPOSPOLITA POLSKA. U dołu, półkolem, oznaczenie roku emisji: 2011 i, po oddzielającej gwiazdce, napis: 100 ZŁ. Pod lewą łapą orła znak mennicy: MW.
Rewers: Centralnie, stylizowany wizerunek Jana Pawła II ze złożonymi dłońmi, na tle stylizowanych promieni rozchodzących się w różnych kierunkach. Po lewej stronie półkolem napis: BEATYFIKACJA. Z prawej strony napis: Jana/Pawła II. U dołu, po prawej stronie, półkolem napis: 1 V 2011.
Jan Paweł II
Jan Paweł II, (Karol Józef Wojtyła), urodził się 18 maja 1920 roku w Wadowicach. Przyszły papież wywodził się z niezbyt zamożnej rodziny, której jedynym źródłem utrzymania wojskowa pensja urzędnicza ojca Karola. Matka Karola zmarła w 1929 roku. W trzy lata później młody Wojtyła musiał zmagać się ze śmiercią swojego 26-letniego brata Edmunda.
W 1930 roku Wojtyła rozpoczął naukę w Gimnazjum Męskim im. Marcina Wadowity w Wadowicach. Tam spotkał on na swojej drodze księdza Kazimierza Figlewicza, który dostrzegł, jak głęboką wiara odznaczał się młody Karol. Ksiądz Figlewicz stał się pierwszym przewodnikiem duchowym przyszłego papieża.
W 1938 roku Wojtyła zdecydował się na podjęcie studiów filologicznych na Uniwersytecie Jagiellońskim. Przeprowadził się wówczas z ojcem do Krakowa – zamieszkali przy ulicy Tynieckiej 10. W okresie studiów Karol Wojtyła spotkał Jana Tyranowskiego, krawca, przewodniczącego męskiego koła wiedzy religijnej, który miał znaczący wpływ na rozwój życia duchowego Karola. Studia Wojtyły zostały przerwane przez wybuch wojny, w trakcie której podejmował się on różnych prac fizycznych: najpierw z akładach chemicznych, później w kamieniołomie w Zakrzówku, a potem w oczyszczalni sody w Borku Fałęckim. Wojtyła związał się wówczas z polityczno-wojskową katolicką organizacją podziemną „Unia”, podejmującą próby ochrony Żydów.
Przełom w zyciu Wojtyły nastąpił w 1942 roku, kiedy to wstąpił on do tajnego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Krakowie, gdzie rozpoczął studia teologiczne. Pierwszego listopada 1946 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Następnie rozpoczął tajne studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od 1945 do 1946 roku był asytentem i prowadził seminaria. W październiku 1946 roku Wojtyła został subdiakonem, a po tygodniu diakonem. W listopadzie kardynał Sapieha wyświęcił go na księdza, po czym Wojtyła udał się do Rzymu w celu kontynuacji studiów na Papieskim Międzynarodowym Athenaeum Angelicum. Studia te ukończył w 1948 roku. W kolejnych latach Wojtyła pełnił najpierw obowiązki wikarego i katechety, po czym w 1951 wrócił do prac nad habilitacją, która jednak nie uzyskał. Wrócił on więc do swoich obowiązków. Wykładał w seminariach różnych diecezji: krakowskiej, katowickiej oraz na KUL.
W lcpu 1958 roku Wojtyła został mianowany biskupem tytularnym Ombrii i biskupem pomocniczym Krakowa. W 1964 roku Wojtyła został mianowany arcybiskupem metropolitą krakowskim, a w 1967 roku uzyskał tytuł kardynała. W ciągu kolejnych lat oprócz wypełniania posługi kapłańskiej wydawał pisma filozoficzne i prowadził wykłady na KUL. Wojtyła był wówczas, obok kardynała Wyszyńskiego, najważniejszą postacią Episkopatu Polski i uznanym autorytetem.
Na konklawe w 1978 roku, zwołanym po śmierci Jana Pawła I, Wojtyła został wybrany na papieża i przybrał imię „Jan Paweł II”. Wynik wyboru ogłoszono 16 października o godzinie 16:16. Jan Paweł II był pierwszym papieżem z Polski. Ponadto jego pontyfikat był najdłuższym w historii, obok pontyfikatu św. Piotra i Piusa IX – trwał 26 i pół roku. Trzynastego maja 1981 roku papież przeżył zamach na swoje życie z rąk Alego Agcy. Pontyfikat Jana Pawła II stał pod znakiem podróży – odbył ich 104, z czego osiem to pielgrzymki do Polski. W czasie swojego pntyfikatu papież odwiedził wszystkie kontynenty.
Doprowadził także do pojednania i zbliżenia katolicyzmu z innymi wyznaniami chrześcijańskimi oraz z Żydami i muzułmanami. W czasie swojego pontyfikatu Jan Paweł II wiele uwagi poświęcał młodzieży, z którą chętnie się spotykał. Ustanowił również tradycję Światowych Dni Młodzieży – 20 grudnia.
Od 1992 roku papież cierpiał na postępującą chorobę Parkinsona. Mimo choroby i wielu spekulacji nie ustąpił on ze stanowiska. Stan jego zdrowia uległ pogorszeniu w lutym 2005 roku. Kolejne dwa miesiące życia papież spędził głównie w szpitalu. Trzydziestego pierwszego marca tuż po godzinie 11, papież udał się do swojej prywatnej kaplicy. Wówczas wystąpiły u niego silne dreszcze i gorączka. Papież nie chciał jednak udać się do szpitala. Zamiast tego pozostał w domu. Rankiem 2 kwietnia papież zaczął tracić przytomność. Później dostał wysokiej gorączki. O godzinie 15:30 zdołał jeszcze powiedzieć: „Pozwólcie mi iść do domu Ojca”. O godzinie 19 Jan Paweł II zapadł w śpiączkę. O godzinie 21:37 osobisty lekarz papieża stwierdził śmierć Jana Pawła II. Pogrzeb, z udziałem m.in. 1,5 miliona polskich pielgrzymów, odbył się 8 kwietnia.
Proces beatyfikacyjny Jana Pawła II rozpoczął się 13 maja 2005 roku. Po dwóch latach zakończono pierwszą jego fazę – diecezjalną. Dziewiętnastego grudnia 2009 roku papież Benedykt XVI podpisał dekret o heroiczności cnót Jana Pawła II. Beatyfikacja Jana Pawła II nastąpi 1 maja 2011 roku w Rzymie. |
